Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

la rivoluzione è come il vento :

Anni di torpore, anni di appiattimento
una generazione senza sentimento.
Non ci sono slanci, non c'è più tensione
per il combattimento non c'è più la ragione.

La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento

Il cancro consumista, le menti ha devastato
giovani senz'ossa il solo risultato.
Giovani perduti, quanti anni buttati,
signori del sistema non ci avete piegati.

La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento

Raffiorano i ricordi, degli anni di passione
ritorna il vecchio sogno per la rivoluzione.
Racconti senza fine, di gente che ha pagato
non puoi mollare adesso la lotta a questo Stato.

La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento

Scontri nelle piazze, con spranghe nella mano
i rivoluzionari non son caduti invano.
Fuoco della rivolta, sta bruciando ancora
nell'insurrezione risorgerà l'aurora.

La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento

Tirannide borghese, ancora poco tempo
la rivoluzione scoppia in un momento.
Tirannide borghese, ancora poco tempo
la rivoluzione scoppia in un momento.

La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento

La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento

La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento
La rivoluzione è come il vento!

Cossack War Song

Οι Lynyrd Skynyrd και η υπεράσπιση του Αμερικάνικου Νότου

Την Δευτέρα 18 Ιουνίου ,θα εμφανιστούν ζωντανά ένα συγκρότημα θρύλος της Southern Rock . Πρόκειται για τους εμβληματικούς Lynyrd Skynyrd ένα συγκρότημα που έγραψε ιστορία στα 70s όχι μόνο με την μουσική του ,αλλά και με τους στίχους του που εξυμνούσαν τις παραδοσιακές αξίες του Αμερικάνικου Νότου. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δεξιοί και εθνικιστές ρόκερς της εποχής σε ΗΠΑ και Ευρώπη λάτρεψαν τους Lynyrd Skynyrd τους οποίους προτιμουσαν από τους υπερεκτιμημένους"αριστερούς"  Doors, Τζάνις Τζόπλιν κλπ.

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Γιώργου Πισσαλίδη για το συγκρότημα θρύλο :

 Άρθρο του Γιώργου Πισσαλίδη
Στις 18 Ιουνίου θα εμφανιστεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα το θρυλικό συγκρότημα των «Λύνερντ Σκύνερντ». Ένα συγκρότημα που στην δεκαετία του '70 πρώτο σήκωσε την στρατιωτική σημαία του Αμερικάνικου Νότου,υπερασπιζόταν τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες του, ενώ σήμερα ψηφίζει συντηρητικά και υπεραμύνεται του δικαιώματος στην οπλοχρησία.

Οι «Λύνερντ Σκύνερντ» ξεκίνησαν την καριέρα τους το 1964 ως «Νόμπλ Φάιβ» και το 1970 πήραν το όνομα με το οποίο έγιναν θρύλος. Η μουσική τους ήταν ένα σκληρό, ρυθμικό «μπλουζ ροκ», εμπνευσμένοι από τους πρωτεργάτες του «σάουθερν ροκ», «Ώλμαν Μπράδερς Μπαντ» (Allman Brothers Band). Εκεί όμως που οι«'Ωλμανς» μπορεί να αυτοσχεδίαζαν επί ώρα πάνω σε τζαζ ροκ και κλασσικίστικα μοτίβα, οι «Σκύνερντ» είχαν ένα βασικό ήχο με κλασσικά δωδεκάμετρα του ροκ,εμπνευσμένα από το μπλουζ και την κάντρυ.
Το 1972, οι «Σκύνερντ» που τότε αποτελούταν από τους Ρόνυ Βαν Ζαντ (τραγούδι), Άλλεν Κόλλινς και Γκάρυ Ρόσσινγκτον(κιθάρες), Μπομπ Μπερνς (ντραμς), Λέον Γουίτκεσον (μπάσσο) και Μπίλυ Πάουελ(κήμπορντς) ανακαλύφθηκαν από τον θρυλικό μουσικό και παραγωγό Άλ Κούπερ. Το1973, κυκλοφορεί το ντεμπούτο τους Pronounced Leh-nerd Sken-nerd σε παραγωγή του θρυλικού Αλ Κούπερ που με τραγούδια, όπως Free Bird και Simple Man τους κάνει γνωστούς. Το πρώτο ήταν ένας φόρος τιμής στον εκλιπόντα Ντούαν Ώλμαν, που από τότε έκανε γνωστό το συνθετικό ταλέντο του Βαν Ζαντ. Στο δεύτερο όμως έγραφαν ένα ύμνο στις κλασσικές αξίες του Νότου:
«Όταν ήμουν νέος, η μάνα μου μού είπε/ Πάρε τον καιρό σου και μην ζεις τόσο γρήγορα/ Τα προβλήματα θα έρθουν και θα φύγουν/Πήγαινε βρες μια γυναίκα, βρες μια αγάπη/ Και μην ξεχνάς γιε μου/ υπάρχει πάντα Κάποιος εκεί πάνω/ Ξέχνα την λαγνεία σου για το χρυσάφι του πλούσιου/ Ότι χρειάζεσαι βρίσκεται στην ψυχή σου». (από το Simple Man).

Εκείνο όμως το τραγούδι που τους έκανε διάσημους ήταν το Sweet Home Alabama (Γλυκιά Πατρίδα Αλαμπάμα) που βρισκόταν στο επόμενο τους άλμπουμ Second Helping. Το τραγούδι ήταν μια απάντηση στοSouthern Man του Νηλ Γιανγκ, όπου κατηγορούσε σύσσωμο τον Νότο για «ρατσιστές»και μέλη της ΚΚΚ. Σε αυτό οι «Λύνερντ Σκύνερντ» τραγουδούσαν για τον αγαπημένο τους Νότο. «Οι μεγάλες ρόδες συνεχίζουν να κυλάνε/ Με μεταφέρουν στην γενέτειρα μου να δω το σόι μου/ τραγουδώντας τραγούδια για την χώρα του Νότου/ Η γλυκιά μου Αλαμπάμα μου λείπει πάλι/ Και νομίζω ότι είναι κρίμα Το λοιπόν άκουσα τον κύριο Γιανγκ να τραγουδά για αυτήν/ Άκουσα τον γέρο Νηλ να την χλευάζει/ Και ελπίζω ο Νηλ να θυμάται/ ότι ο Νότος δεν τον έχει ανάγκη / Γλυκιά πατρίδα Αλαμπάμα / εκεί που ο ουρανός είναι ολογάλανος / Ω Θεέ μου έρχομαι πάλι σε σένα».

Μέχρι εκείνη την στιγμή, το Sweet Home Alabamaυπερασπιζόταν απλώς το Νότο και για πολλούς ήταν μια ροκ εκδοχή του Okie from Muskogee του Μερλ Χάγκαρντ. Όμως οι επόμενοι στίχοι θα έκανε το χίπικο κατεστημένο να βγάζει αφρούς «Στο Μπέρμινχαμ λατρεύουν τον κυβερνήτη» και λίγο παρακάτω «Στο Μπέρμινκχαμ έχουν την λύση» Ο κυβερνήτης στον οποίο αναφέρονται δεν ήταν άλλος από τον Τζωρτζ Γουάλας, τον πολέμιο της πολυπολιτισμικότητας που το 1963 στάθηκε μόνος μπροστά στο πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα απέναντι στους ένοπλους αστυνομικούς κλείνοντας την είσοδο. Και αυτό πολύ πριν η αμερικάνικη κυβέρνηση επιβάλει την πολυπολιτισμική παιδεία με την δύναμη των όπλων.
Σε μια περίοδο κοινωνικών δικαιωμάτων και προοδευτικών απόψεων ο Γουάλας ήταν ο κακός και το Sweet Home Alabama ήταν«ρατσιστικό» Τότε ο Βαν Ζαντ άρχισε να κρατά αποστάσεις από τον Γουάλας λέγοντας ότι δεν έχει πολλά κοινά σημεία με τον κυβερνήτη της Αλαμπάμα.
«Παρατήστε την βελόνα και το κουτάλι/παρατήστε το ταξίδι στο φεγγάρι θα σας πάρουν μακρυά / Μα τον Θεό πρόκειται να σας θάψουν / Μην μπλέκεις με την βελόνα αγόρι μου»

Τα Nuthing Fancy και Gimme Me Back My Bulletsήταν πολύ καλά άλμπουμ, αλλά ωχρειούσαν μπροστά στους δύο πρώτους δυναμίτες«σάουθερν ροκ» και μπούγκι. Η καλύτερη στιγμή των «Λύνερντ Σκύνερντ» ήταν το ζωντανό «One More From the Road, που έγινε πλατινένιο σε σύντομο διάστημα.Φυσικό, αν σκεφθεί κανείς ότι οι «Λύνερντ Σκύνερντ» είναι συγκρότημα της σκηνής και των τουρνέ και όχι των στούντιο.

 Και ενώ η μπάντα ήταν στο απόγειο της, στις 20 Οκτωβρίου 1977, τρεις μέρες πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ «Street Survivors», ένα αεροπορικό δυστύχημα αφαιρεί την ζωή του Ρόνυ Βαν Ζαντ, του τότε κιθαρίστα τους Στηβ Γκέηνς και του μάνατζερ της τουρνέ, ενώ τα υπόλοιπα μέλη είχαν σοβαρά τραύματα. Από εκείνη την στιγμή δεν υπήρχαν οι«Λύνερντ Σκύνερντ». Όμως η πνευματική κληρονομιά τους έμοιαζε να είναι το «That Smell»:
"Μπουκάλια από ουίσκι και ολοκαίνουργια αμάξια

Βελανιδιά βρίσκεσαι στον δρόμο μου

Υπάρχει τόση κοκαϊνη και τόσο πολύς καπνός

Κοίτα τι τρέχει μέσα σου

Ω, αυτή η μυρωδιά

Δεν μπορείς να μυρίσεις αυτή την μυρωδιά;

Ο άγγελος του θανάτου πηδά πάνω σου

Κάρφωσε μια βελόνα στο μπράτσο σου

Πάρε ακόμη μια δόση, πάρε μια ρουφηξιά από την μύτη

Ένα ακόμα ποτό ηλίθιε θα σε πνίξει

Αυτή η μυρωδιά

Η μυρωδιά του θανάτου σε έχει περικυκλώσει».

 

 

 

 

Τα υπόλοιπα μέλη καταλάβαιναν ότι δεν μπορούσαν να υπάρξει το συγκρότημα χωρίς τον Ρόνυ Βαν Ζαντ. Όμως το 1987 ο Γκάρυ Ρόσσινγκτον θα ένωνε την μπάντα με τον Τζώνυ Βαν Ζαντ στην θέση του αδελφού του και καινούργια μέλη.Ιδεολογικά ανήκαν πλέον στην Αμερικάνικη Δεξιά και με την βούλα. Στο The Last Rebel του 1993 τραγουδούσαν "Υπάρχει ένα γκρι άλογο που παραμένει σιωπηλό/Καθώς ένας στρατιώτης ανεβαίνει στην σέλλα για μια τελευταία έφιππη βόλτα/καθώς η βροχή πέφτει στο καπέλο του / Μπορείς να δεις τις σκιές του παρελθόντος γραμμένες στα μάτια του / Τώρα τα κανόνια έχουν σιωπήσει/ Όλοι του οι φίλοι έχουν πεθάνει/ Πρέπει να τα αφήσει όλα αυτά πίσω/ αν θέλει να βρει το δρόμο για το σπίτι / Είναι ο τελευταίος στρατιώτης του Νότου/ Δεν είναι παρά ένα αγόρι με την παλιά του κιθάρα/ Έχει ένα όνειρο που ποτέ δεν θα πεθάνει / Δεν μπορείς να τον αλλάξεις / Δεν υπάρχει νόημα να ζεις κάπου, όπου δεν ανήκεις»

 

 

 

 

Ενώ στο Red White & Blue του 2003γιόρταζαν 40 χρόνια δισκογραφίας τραγουδώντας για μια λευκή πατριωτική εργατική τάξη του Νότου (μπλε κολλάρο):

«Τα μαλλιά μου άσπρισαν/ Ο λαιμός είναι πάντα κόκκινος / Και το κολλάρο είναι πάντα μπλε / Ήμασταν πάντα εδώ προσπαθώντας να τραγουδήσουμε την αλήθεια για σένα / Ναι θα μπορούσες να πεις Ότι είμαστε αμερικανοί πατριώτες»

Τέλος στο God & Guns (2009) από το ομώνυμο άλμπουμ εξυμνούν το δικαίωμα της οπλοκατοχής και αρνούνται την αποχριστιανοποίηση της Αμερικής.

 

 

 

 

Αυτούς τους ήρωες του Αμερικάνικου Νότου και της Πατριωτικής Δεξιάς υποδεχόμαστε στις 18 Ιουνίου 2012 στο Γήπεδο Μπέηζμπωλ στην Λεωφόρο Ποσειδώνος στο Ελληνικό. Φροντίστε έγκαιρα τα εισιτήρια σας(Public και Πανεπιστημίου 39)."

 

 Επίσης διαβάστε:

Κόκκινος Ουρανός: Lynyrd Skynyrd κατά Ομπάμα!

Τα συναισθήματα κατωτερώτητας του αριστεριστή.

Τα συναισθήματα κατωτερώτητας του αριστεριστή.

Παρμένο από το βιβλίο "Το Μανιφέστο του Unabomber: Η Βιομηχανική Κοινωνική και το Μέλλον της", σελ. 33-38 (εκδόσεις Άγνωστο).

 

10. Με τον όρο συναισθήματα κατωτερότητας εννοούμε όχι μόνο τα συναισθήματα κατωτερότητας με την αυστηρότερη έννοια, αλλά ένα ολόκληρο φάσμα συγγενών χαρακτηριστικών: την χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα συναισθήματα αδυναμίας, τις καταθλιπτικές τάσεις, την ηττοπάθεια, την ενοχή, το μίσος για τον ίδιο τον εαυτό, κλπ. Επιχειρηματολογούμε πως οι σύγχρονοι αριστεριστές τείνουν να έχουν τέτοια συναισθήματα (πιθανώς λιγότερο ή περισσότερο καταπνιγμένα) και πως αυτά τα συναισθήματα θα καθορίσουν την κατεύθυνση που θα πάρει ο σύγχρονος αριστερισμός.

11. Όταν κάποιος ερμηνεύει υποτιμητικά σχεδόν οτιδήποτε λέγεται για αυτόν (ή για τις ομάδες με τις οποίες ταυτίζεται) συμπεραίνουμε πως έχει συναισθήματα κατωτερότητας ή χαμηλή αυτοεκτίμηση. Η τάση αυτή είναι έκδηλη σε υποστηρικτές των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, άσχετα με το αν ανήκουν σε ομάδες μειονοτήτων των οποίων τα δικαιώματα υποστηρίζουν. Είναι υπερευαίσθητοι όσον αφορά τις λέξεις που χρησιμοποιούνται για να χαρακτηριστούν οι μειονότητες. Οι όροι «νέγρος», «ανατολίτης», «ανάπηρος» ή «γυναίκα» για άτομα από την Αφρική, την Ασία, για άτομα με ειδικές ανάγκες ή για γυναίκες αρχικά δεν είχαν μειωτική σημασία. Οι λέξεις «broad» (γυναίκα, γκόμενα) και «chick» (γκομενάκι) ήταν απλά τα θηλυκά αντίστοιχα του «guy» (άντρας, μόρτης), «dude» (λιμοκοντόρος) ή «fellow» (άνθρωπος, τύπος, λεβέντης). Τις αρνητικές σημασίες σε αυτούς τους όρους τις έχουν αποδώσει οι ίδιοι οι ακτιβιστές. Μερικοί υπέρμαχοι των δικαιωμάτων των ζώων έχουν φτάσει μέχρις του σημείου να απορρίψουν τη λέξη «pet» (οικόσιτο, κατοικίδιο) και να επιμένουν να αντικατασταθεί με την «animal companion» (τετράποδος σύντροφος). Οι αριστεριστές ανθρωπολόγοι κάνουν μεγάλες προσπάθειες για να αποφύγουν να πούν οτιδήποτε για τους πρωτόγονους λαούς που θα μπορούσε πιθανώς να ερμηνευτεί ως αρνητικό. Θέλουν να αντικαταστήσουν την λέξη «πρωτόγονος» με την λέξη «nonliterate» (μη εγγράμματος). Φαίνονται σχεδόν παρανοϊκοί όσον αφορά οτιδήποτε μπορεί να υποδηλώσει πως κάποιος πρωτόγονος πολιτισμός ίσως είναι κατώτερος από τον δικό μας (Δεν έχουμε σκοπό να υπονοήσουμε πως οι πρωτόγονοι πολιτισμοί ΕΙΝΑΙ κατώτεροι από τον δικό μας. Απλά επισημαίνουμε την υπερευαισθησία των αριστεριστών ανθρωπολόγων).

12. Αυτοί που είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι όσον αφορά στην «πολιτικά ορθή» ορολογία δεν είναι οι μέσοι μαύροι κάτοικοι του γκέτο, οι Ασιάτες μετανάστες, οι κακοποιημένες γυναίκες ή τα άτομα με κάποια αναπηρία, αλλά μια μειοψηφία ακτιβιστών. Πολλοί από αυτούς ούτε καν ανήκουν σε κάποια «καταπιεσμένη» ομάδα, αντίθετα προέρχονται από τα προνομιούχα στρώματα της κοινωνίας. Το προπύργιο της πολιτικής ορθότητας είναι οι καθηγητές των πανεπιστημίων που έχουν ασφαλείς θέσεις εργασίας με επαρκέστατους μισθούς, και που στην πλειοψηφία τους είναι ετερόφυλοι, άσπροι άνδρες από οικογένειες της μεσαίας τάξης.

13. Πολλοί αριστεριστές ταυτίζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό με τα προβλήματα των ομάδων που εμφανίζονται αδύναμες (οι γυναίκες), ηττημένες (οι Αμερικανοί Ινδιάνοι), απωθητικές (οι ομοφυλόφιλοι) ή αλλιώς κατώτερες. Οι αριστεριστές οι ίδιοι νιώθουν πως αυτές οι ομάδες είναι κατώτερες. Δεν θα παραδεχόταν ποτέ στους εαυτούς τους πως έχουν τέτοια συναισθήματα, αλλά ταυτίζονται με τα προβλήματα αυτών των ομάδων ακριβώς επειδή τις βλέπουν ως κατώτερες (Δεν υπονοούμε πως οι γυναίκες, οι Ινδιάνοι, κλπ, ΕΙΝΑΙ κατώτεροι. Απλά επισημαίνουμε ένα σημείο της ψυχολογίας των αριστεριστών).

14. Οι φεμινιστές/ίστριες θέλουν πάση θυσία να αποδείξουν πως οι γυναίκες είναι εξίσου ικανές με τους άνδρες. Είναι σαφές ότι φοβούνται πως οι γυναίκες μπορεί να ΜΗΝ είναι εξίσου δυνατές και ικανές με τους άνδρες.

15. Οι αριστεριστές τείνουν να μισούν οτιδήποτε φαίνεται δυνατό, καλό και επιτυχημένο. Μισούν την Αμερική, μισούν τον Δυτικό πολιτισμό, μισούν τους λευκούς άνδρες, μισούν την λογική. Οι λόγοι που δίνουν οι αριστεριστές για το μίσος τους για την Δύση, κλπ, σαφώς δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά τους κίνητρα. ΛΕΝΕ πως μισούν τη Δύση επειδή είναι πολεμοχαρής, ιμπεριαλιστική, σεξιστική, εθνοκεντρική και ούτω καθ’ εξής, αλλά όπου αυτά τα ίδια σφάλματα εμφανίζονται σε σοσιαλιστικές χώρες ή σε πρωτόγονους πολιτισμούς, οι αριστεριστές βρίσκουν δικαιολογίες για αυτά ή στην καλύτερη περίπτωση ΑΠΡΟΘΥΜΑ παραδέχονται πως υπάρχουν, ενώ ΓΕΜΑΤΟΙ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ επισημαίνουν (και συχνά μεγαλοποιούν σε μεγάλο βαθμό) αυτά τα σφάλματα όταν εμφανίζονται στον Δυτικό πολιτισμό. Έτσι είναι σαφές πως αυτά τα σφάλματα δεν είναι το πραγματικό κίνητρο του μίσους των αριστεριστών για την Αμερική και την Δύση. Οι αριστεριστές μισούν την Αμερική και την Δύση επειδή είναι ισχυρές και πετυχημένες.

16. Οι λέξεις όπως «αυτοπεποίθηση», «αυτοδυναμία», «πρωτοβουλία», «επιχειρηματικότητα» [enterprise], «αισιοδοξία», κλπ, παίζουν μικρό ρόλο στο φιλελεύθερο και αριστερίστικο λεξιλόγιο. Ο αριστεριστής είναι αντί-ατομικιστής και υπέρ της συλλογικότητας. Θέλει η κοινωνία να καλύπτει τις ανάγκες όλων, να τους φροντίζει. Δεν είναι το είδος του ατόμου που έχει εσωτερική αίσθηση εμπιστοσύνης στη δική του την ικανότητα να λύνει τα προβλήματά του και να ικανοποιεί τις ανάγκες του. Ο αριστεριστής είναι ανταγωνιστικός απέναντι στην έννοια της άμιλλας γιατί, βαθιά μέσα του, νιώθει ηττημένος.

17. Οι μορφές της τέχνης που έχουν απήχηση στους αριστεριστές διανοούμενους τείνουν να εστιάζουν στην αποκρουστικότητα, στην ήττα και στην απελπισία ή διαφορετικά να προσλαμβάνουν ένα οργιαστικό ύφος, απορρίπτοντας τον λογικό έλεγχο σαν να μην υπήρχε ελπίδα επίτευξης μέσω του λογικού υπολογισμού και το μόνο που απέμεινε στον δημιουργό ήταν να βυθιστεί στις εντυπώσεις της στιγμής.

18. Οι σύγχρονοι αριστεριστές φιλόσοφοι τείνουν να απορρίπτουν τη λογική, την επιστήμη, την αντικειμενική πραγματικότητα και να επιμένουν πως τα πάντα είναι πολιτιστικά σχετικά. Είναι αλήθεια πως μπορεί κανείς να αναρωτηθεί για τα θεμέλια της επιστημονικής γνώσης και για το πώς μπορεί να οριστεί, αν αυτό είναι δυνατόν, η έννοια της αντικειμενικής πραγματικότητας. Ωστόσο είναι προφανές πως οι σύγχρονοι αριστεριστές φιλόσοφοι δεν είναι ψύχραιμοι επιστήμονες της λογικής που αναλύουν συστηματικά τις βάσεις της γνώσης. Συναισθηματικά, είναι υπερβολικά απορροφημένοι από την επίθεση τους κατά της αλήθειας και της πραγματικότητας. Επιτίθενται εναντίον αυτών των εννοιών εξαιτίας των δικών τους ψυχολογικών αναγκών. Από τη μία, η επίθεσή τους είναι μία διέξοδος για την εχθρότητα, και, μέχρις του σημείου που είναι επιτυχής, ικανοποιεί την επιθυμία τους για δύναμη. Πιο σημαντικό όμως, οι αριστεριστές μισούν την επιστήμη και τη λογική επειδή ταξινομούν ορισμένες πεποιθήσεις ως πραγματικές (π.χ. επιτυχής, ανώτερος) και άλλες πεποιθήσεις ως ψευδείς (π.χ. αποτυχημένος, κατώτερος). Τα συναισθήματα κατωτερότητας των αριστεριστών είναι τόσο βαθιά ριζωμένα που δεν μπορούν να ανεχτούν οποιαδήποτε ταξινόμηση πραγμάτων ως επιτυχών ή ανώτερων και άλλων ως αποτυχημένων ή κατώτερων. Αυτός επίσης είναι ο λόγος που πολλοί αριστεριστές απορρίπτουν την έννοια της νοητικής ασθένειας και της χρησιμότητας των τέστ του IQ. Οι αριστεριστές είναι ανταγωνιστικοί απέναντι στις γενετικές εξηγήσεις των ανθρώπινων ικανοτήτων ή της συμπεριφοράς, επειδή οι εξηγήσεις του είδους αυτού τείνουν να κάνουν μερικά πρόσωπα να φαίνονται ανώτερα ή κατώτερα απέναντι στους άλλους. Οι αριστεριστές προτιμούν να επαινούν ή να κατηγορούν την κοινωνία για τις ικανότητες του ατόμου ή για την έλλειψή τους. Έτσι αν ένα άτομο είναι «κατώτερο» δεν φταίει το ίδιο, αλλά η κοινωνία, επειδή δεν ανατράφηκε σωστά.

19. Ο αριστεριστής δεν είναι κανονικά το είδος του ανθρώπου του οποίου τα συναισθήματα κατωτερότητας το κάνουν να καυχιέται, να είναι εγωιστής, νταής, να προωθεί τον εαυτό του, να είναι ανηλεής ανταγωνιστής. Αυτό το είδος του ανθρώπου δεν έχει χάσει τελείως την πίστη στον εαυτό του. Του λείπει η αίσθηση της δύναμης και της αξίας του, αλλά μπορεί να πιστεύει πως έχει την ικανότητα να είναι ισχυρό. Οι προσπάθειές του όμως να γίνει ισχυρό προκαλούν την δυσάρεστη συμπεριφορά του. O αριστεριστής έχει ξεφύγει πολύ από αυτό. Τα αισθήματά του κατωτερότητας είναι τόσο βαθιά ριζωμένα που δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του δυνατό και πολύτιμο στο ατομικό επίπεδο. Από αυτά προέρχεται και η συλλογικότητά του. Ο αριστεριστής μπορεί να νοιώθει δυνατός μόνο ως μέλος μιας μεγάλης οργάνωσης ή ενός μαζικού κινήματος με το οποίο ταυτίζεται.

20. Παρατηρείστε τη μαζοχιστική τάση των μεθόδων των αριστεριστών. Οι αριστεριστές διαμαρτύρονται ξαπλώνοντας μπροστά από οχήματα, προκαλώντας σκόπιμα την αστυνομία ή τους ρατσιστές για να τους κακοποιήσουν, κλπ. Οι μέθοδοι αυτοί μπορεί συχνά να είναι αποτελεσματικές, αλλά πολλοί αριστεριστές τις χρησιμοποιούν όχι σαν μέσα για κάποιο σκοπό, αλλά επειδή ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ τις μαζοχιστικές τακτικές. Το μίσος για τον ίδιο τους τον εαυτό είναι χαρακτηριστικό των αριστεριστών.

21. Οι αριστεριστές μπορεί να ισχυρίζονται πως ο ακτιβισμός τους παρακινείται από οίκτο ή από ηθικές αρχές, και οι ηθικές αρχές όντως παίζουν ρόλο για τον αριστεριστή του υπερκοινωνικοποιημένου είδους, αλλά δεν μπορούν να είναι τα βασικά κίνητρα για τον αριστερίστικο ακτιβισμό. Η εχθρότητα είναι ένα υπερβολικά εμφανές χαρακτηριστικό της αριστερίστικης συμπεριφοράς όπως και η επιθυμία για δύναμη. Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος της αριστερίστικης συμπεριφοράς δεν είναι λογικά υπολογισμένη για να ωφελήσει τους ανθρώπους που οι αριστεριστές ισχυρίζονται πως προσπαθούν να βοηθήσουν. Για παράδειγμα, αν κάποιος πιστεύει πως τα θετικά διαβήματα (affirmative action) είναι καλά για τους μαύρους, έχει νόημα να διεκδικούνται με εχθρικούς ή δογματικούς όρους; Προφανώς θα ήταν πιο παραγωγικό να υιοθετηθεί μια διπλωματική και διαλλακτική προσέγγιση που θα έκανε τουλάχιστον κάποιες λεκτικές και συμβολικές παραχωρήσεις στους λευκούς οι οποίοι πιστεύουν πως τα θετικά διαβήματα μεροληπτούν εναντίον τους. Αλλά οι αριστεριστές ακτιβιστές δεν υιοθετούν μία τέτοια προσέγγιση, επειδή δεν θα ικανοποιούσε τις συναισθηματικές τους ανάγκες. Η προσφορά βοήθειας προς τους μαύρους δεν είναι ο πραγματικός στόχος. Αντίθετα, τα φυλετικά προβλήματα χρησιμεύουν σαν μία δικαιολογία για να εκφράσουν τη δική τους εχθρότητα και ανεκπλήρωτη ανάγκη για δύναμη. Κάνοντάς το στην πραγματικότητα βλάπτουν τους μαύρους, επειδή η εχθρική στάση των ακτιβιστών απέναντι στη λευκή πλειοψηφία τείνει να εντείνει το φυλετικό μίσος.

22. Αν η κοινωνία μας δεν είχε κοινωνικά προβλήματα, οι αριστεριστές θα ΕΦΕΥΡΙΣΚΑΝ προβλήματα για να βρούνε δικαιολογίες να προκαλούν αναστάτωση.

23. Τονίζουμε πως δεν ισχυριζόμαστε πως τα παραπάνω περιγράφουν με ακρίβεια όλους όσους μπορεί να θεωρηθούν αριστεριστές. Απλά παρέχουν μία κατά προσέγγιση ένδειξη μίας γενικής τάσης του αριστερισμού.

ΑΝΑΤΕΛΛΟΥΣΑ ΕΥΡΩΠΗ

"Blind in Texas"!

Ευχές για ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!!!

Τελικά λεφτά υπάρχουν....για το "Athens Gay Pride"!!!

Η Αθήνα έχει λεφτά για gay «πανηγύρια»... (Καλεεέ ο ...Καμίνης)!

Όλα κι όλα! Όταν πρόκειται για τέτοια πράγματα, πάντα υπάρχουν χρήματα. Ο λόγος για το πανηγυράκι των ομοφυλόφιλων, γνωστό ως «gay pride», σε μια πόλη που κάθε μέρα βουλιάζει όλο και πιο πολύ στον (δήθεν κοσμοπολίτικο) πολυπολιτισμικό και ελευθεριακό βούρκο, δίνοντας μια εικόνα παρακμής και συνάμα απόγνωσης... Ξεκινά σήμερα αυτό το πράγμα. Όλα υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και της Εταιρείας Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής Αθηνών. Φέτος λοιπόν πραγματοποιείται το 8ο Athens Pride, το οποίο λόγω εκλογών, γεγονότων και μιας κρίσης που καλπάζει, δεν πήρε το δημοσιότητα που θα ήθελαν οι οργανωτές τους. Διαβάστε: «Για την υποστήριξη των στόχων του το Athens Pride εγκαινιάζει και κατοχυρώνει από φέτος το Pride Week, το οποίο και σκοπεύει να διοργανώνει κάθε έτος. Το Pride Week θα περιλαμβάνει προ-φεστιβαλικές εκδηλώσεις (ομιλίες, προβολές ταινιών, καλλιτεχνικές εκθέσεις, πάρτυ, κλπ) οι οποίες θα διοργανώνονται από την αστική εταιρία Athens Pride (σε συνεργασία ή όχι με άλλους φορείς) και οι οποίες θα ολοκληρώνονται την ημέρα του δημόσιου ετήσιου φεστιβάλ υπερηφάνειας. Στόχος του Pride Week είναι αφενός μεν η προβολή του Athens Pride, αφετέρου δε η προώθηση εν γένει των δικαιωμάτων και διεκδικήσεων των λεσβιών, των γκέι, των αμφισεξουαλικών και των τρανσεξουαλικών ατόμων». Η όλη αυτή ιστορία θα κλείσει με κεντρική εκδήλωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος, στις 9 Ιουνίου. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία πάντως, ενημερώνει μέσω των social media, ότι θα είναι εκεί. Δεν αμφιβάλλαμε ούτε λεπτό...

πηγή

Σημειώσεις-Σχόλια "Λευκής Φρουράς":
Ας θυμηθούμε την αείμνηστη Μαλβίνα με την "ιστορική" της ρήση: "Όξω πόυστη από την παράγκα".
Και ας παρακολουθήσουμε ξανά το πως υγιείς κοινωνίες, π.χ Σερβική και Ρωσική αντιμετωπίζουν τέτοια φαινόμενα αποδόμησης:

The Rumjacks - Crosses For Eyes

Καλό Σαββατοκυριακοδευτερο σ'όλους και σ'όλες ! Και να περνάτε καλά ,κάνει τους εχθρούς μας ν'ανησυχούν!!!!